Deklaracja Celna przy Wysyłce Paczek w Europie

Zgłoszenie celne to prawnie wiążące oświadczenie o tym, co znajduje się w paczce, ile jest warte, gdzie zostało wyprodukowane i po co jest wysyłane, składane organowi celnemu kraju, do którego paczka wjeżdża. Urząd celny na jego podstawie ustala należne cło i VAT importowy oraz to, czy towar w ogóle może zostać wpuszczony.

Potrzebujesz go, gdy paczka przekracza granicę celną. Wewnątrz unii celnej UE nie ma granicy do przekroczenia, więc paczka z Portugalii do Polski jedzie wyłącznie na etykiecie przewozowej. Zasada, którą stosuje nasz system, jest prosta: jeśli nadanie albo dostawa odbywa się poza UE, a oba kraje się różnią, w zamówieniu pojawia się krok celny. Paczka krajowa wewnątrz państwa spoza UE, na przykład z Londynu do Manchesteru, również nie wymaga zgłoszenia.

Dla większości nadawców temat w ogóle się nie pojawia. Około 99,8 % wszystkiego, co przewieźliśmy między sierpniem 2025 a lipcem 2026 roku, poruszało się między dwoma krajami UE i nie wymagało żadnego zgłoszenia. Reszta przekroczyła granicę celną, a mniej więcej siedem na dziesięć takich przesyłek miało odcinek w Wielkiej Brytanii.

Trasy celne, które faktycznie obsługujemy, obejmują 18 krajów docelowych; pod względem wolumenu za UK plasują się Szwajcaria, Kanada, Australia i Hongkong. Sprawdź, co jest dostępne dla Twojego miejsca nadania i dostawy, w sekcji usługi kurierskie i paletowe.

Sprawdź ceny dla swojej trasy

Kod taryfowy, nazywany też kodem HS lub kodem towarowym, to numeryczna klasyfikacja identyfikująca rodzaj towaru w handlu międzynarodowym. Organy celne ustalają na jego podstawie stawkę cła i stosują ograniczenia importowe, a każda pozycja w zgłoszeniu musi mieć swój kod.

Pierwsze sześć cyfr pochodzi ze Zharmonizowanego Systemu Światowej Organizacji Celnej i jest takie samo wszędzie. Dalsze cyfry każdy kraj dodaje pod własne przepisy celne i statystyczne – dlatego kod unijny i brytyjski dla tego samego produktu mogą mieć różną długość.

Sprawdź swój kod w źródle właściwym dla kraju docelowego:

• Do UE: baza TARIC.
• Do Wielkiej Brytanii: brytyjska taryfa celna.

W naszym kroku celnym obok pola kodu taryfowego jest wyszukiwarka, więc możesz szukać po opisie produktu zamiast zapamiętywać numery. Jeśli nic nie pasuje dokładnie, wybierz najbliższą klasyfikację, zamiast zostawiać pole puste.

Kod procedury celnej (CPC) to kod w zgłoszeniu celnym, który informuje organ, do jakiej procedury celnej trafia towar: przywóz ostateczny, odprawa czasowa, powrotny wywóz, uszlachetnianie czynne i tak dalej. Występuje obok kodu taryfowego, który opisuje, czym towar jest, i odpowiada na inne pytanie: co się z nim robi.

Przy zwykłej przesyłce handlowej albo prezencie procedurą jest po prostu ostateczny przywóz lub wywóz, a agent celny przewoźnika stosuje kod standardowy. Przy zamówieniu w Ecoparcel nikt nie poprosi cię o jego podanie. Kody CPC mają znaczenie, gdy sam prowadzisz odprawy, wysyłasz towar do naprawy i z powrotem albo przemieszczasz zapasy w procedurze specjalnej. Kody brytyjskie znajdziesz w zbiorze gov.uk „UK Trade Tariff: volume 3 for CDS”, w którym są załączniki z kodami procedury i dodatkowymi kodami procedury; ostatnia aktualizacja 1 maja 2025 r.

Numer EORI (Economic Operators Registration and Identification) to niepowtarzalny identyfikator, dzięki któremu organy celne śledzą firmę we wszystkich procedurach celnych, w których bierze udział. Każdy przedsiębiorca z siedzibą na obszarze celnym UE potrzebuje go, żeby importować lub eksportować.

Od brexitu istnieją dwa takie numery i nie są wymienne:

• Unijny EORI: nadawany przez państwo członkowskie UE, używany w procedurach celnych na terenie UE. Składa się z dwuliterowego kodu kraju nadającego i identyfikatora niepowtarzalnego w tym kraju, na przykład DE123456789012.
• EORI GB: nadawany przez HMRC, wymagany od brytyjskiego importera lub eksportera w brytyjskich procedurach celnych. Format zaczyna się od GB.

Firma handlująca w obie strony zwykle ma oba. Wniosek składasz w swoim krajowym organie celnym, a rejestracja jest bezpłatna.

Od osób prywatnych wysyłających prywatne paczki numeru EORI zwykle się nie wymaga. Zgodnie z zasadą Komisji Europejskiej numery EORI identyfikują przedsiębiorców; osoby, które nie prowadzą działalności gospodarczej, potrzebują go tylko wtedy, gdy wymaga tego prawo krajowe danego państwa UE lub inny akt prawny UE.

DDP (Delivered Duty Paid) to Incoterm, w którym nadawca płaci cło importowe, VAT importowy i opłaty za odprawę, więc przesyłka dociera bez żadnych należności do uregulowania. W naszym zamówieniu opcja nosi nazwę „Zapłacę podatki i cła (DDP)”.

DDU (Delivered Duty Unpaid) to układ, w którym odbiorca płaci cło importowe i VAT, zanim przesyłka zostanie mu wydana. W 2010 roku usunięto go z oficjalnych Incoterms i zastąpiono regułą DAP (Delivered At Place), która działa tak samo, ale przewoźnicy i platformy wysyłkowe nadal na co dzień mówią „DDU”. W naszym zamówieniu widnieje „Odbiorca zapłaci wszystkie podatki i cła importowe (DDU)”.

Wybór zależy od tego, dla kogo jest przesyłka:

• Sprzedaż konsumentowi: wybierz DDP. Klient, który przed wydaniem zamówienia dostaje SMS z żądaniem zapłaty VAT-u i opłaty manipulacyjnej przewoźnika, zapamięta to na długo – i to najczęstsze źródło reklamacji przy zamówieniach transgranicznych.
• Wysyłka do siebie, do firmy albo prezent dla kogoś, kto się go spodziewa: DDU jest w porządku, o ile odbiorca wie, że czeka go opłata.

Przewoźnicy w kraju docelowym doliczają przy przesyłkach DDU własną opłatę manipulacyjną, oprócz cła i VAT-u, zanim wydadzą paczkę. Kwota zależy od przewoźnika i kraju, więc sprawdź opublikowaną stawkę przewoźnika docelowego, zamiast ją zakładać.

IOSS (Import One-Stop Shop) to elektroniczny portal UE, przez który sprzedawca pobiera, deklaruje i wpłaca VAT importowy od sprzedaży na odległość towarów o wartości do 150 EUR wysyłanych do UE, dzięki czemu kupujący nie dopłaca nic przy doręczeniu. Działa od 1 lipca 2021 roku, czyli od dnia, w którym zniesiono zwolnienie z VAT-u importowego do 22 EUR i wszystkie towary wprowadzane do UE zostały objęte VAT-em (Komisja Europejska, VAT One Stop Shop).

Rejestracja w IOSS nie jest obowiązkowa. Jeśli wysyłasz kilka przesyłek rocznie, koszt rejestracji i składania deklaracji może się nie opłacać – wtedy wysyłaj na warunkach DDP i rozliczaj VAT samodzielnie.

Jedna rzecz, którą warto wiedzieć przed złożeniem zamówienia: jeśli wybierzesz DDU dla przesyłki do UE, nasz proces zamówienia wymaga numeru IOSS. To celowa zasada, a nie błąd. Bez numeru IOSS paczka dociera z nieopłaconym VAT-em, przewoźnik w kraju docelowym obciąża nim odbiorcę, dolicza opłatę manipulacyjną, a doręczenie stoi, dopóki ktoś nie zapłaci. Jeśli nie masz numeru IOSS przy sprzedaży do UE, wybierz DDP.

Przewodnik po IOSS szczegółowo omawia rejestrację, pośredników i składanie deklaracji.

• Opisuj towar precyzyjnie. Odpuść „odzież”, „rzeczy osobiste” i „prezenty”. Napisz, czym jest przedmiot, z czego jest zrobiony i ile go jest.
• Deklaruj prawdziwą wartość. Urząd celny sprawdza wartość rynkową, a paczka z zaniżoną wartością jest zatrzymywana, wyceniana od nowa, a czasem obłożona karą. Zaniżenie unieważnia też ochronę, jeśli paczka zaginie.
• Podaj działające dane kontaktowe odbiorcy. Jeśli urząd celny się z nim nie skontaktuje, paczka wróci do Ciebie na Twój koszt.
• Nadaj kod taryfowy każdemu przedmiotowi. Gdy nie ma dokładnego dopasowania, użyj najbliższego zamiast zostawiać puste pole.

Gdy paczka jest już w drodze, możesz śledzić przesyłkę i widzieć, kiedy przechodzi kolejne punkty kontroli celnej.

Czy przy wysyłce wewnątrz UE potrzebne jest zgłoszenie celne?
Nie. UE jest unią celną, więc paczka jadąca między dwoma państwami członkowskimi nie przekracza granicy celnej i nie wymaga ani zgłoszenia, ani kodów taryfowych, ani numeru EORI. Zgłoszenie jest potrzebne, gdy tylko jeden z końców trasy leży poza UE, łącznie z Wielką Brytanią.

Czym jest CPC (kod procedury celnej)?
CPC mówi urzędowi celnemu, do jakiej procedury trafia towar: przywóz ostateczny, odprawa czasowa, powrotny wywóz, uszlachetnianie czynne i tak dalej. Kod taryfowy mówi, czym jest towar; CPC mówi, co się z nim dzieje. Przy zwykłych przesyłkach paczkowych standardowy kod nadaje przewoźnik.

Czy jako osoba prywatna potrzebuję numeru EORI?
Zwykle nie. Numery EORI identyfikują firmy w procedurach celnych, a od osób prywatnych wysyłających rzeczy osobiste lub prezenty zazwyczaj się ich nie wymaga. Jeśli sprzedajesz towary komercyjnie, nawet w małej skali, złóż wniosek w krajowej administracji celnej. Rejestracja jest bezpłatna.

Kto płaci opłaty celne, nadawca czy odbiorca?
Ten, kogo wskazują warunki przesyłki. Przy DDP nadawca płaci cło, VAT importowy i odprawę. Przy DDU, oficjalnie DAP, odbiorca płaci przed wydaniem paczki, plus opłatę manipulacyjną przewoźnika w kraju docelowym. Wybierasz przy składaniu zamówienia, a przy sprzedaży konsumentom lepszym wyborem jest DDP.

Co się stanie, jeśli zgłoszenie celne będzie błędne?
Paczka zostaje zatrzymana na granicy, dopóki urząd celny nie wyjaśni wątpliwości, co zwykle kosztuje kilka dni. Towar zaniżony w wartości lub opisany zbyt ogólnie może zostać przeszacowany, obłożony karą, zwrócony na Twój koszt albo zajęty. Poprawianie zgłoszenia w trakcie transportu trwa długo, więc sprawdź opisy, wartości i kody taryfowe przed rezerwacją.

Zacznij od trasy. Dwa kraje UE – nie ma żadnego kroku celnego, o który trzeba się martwić. Jeśli jeden koniec leży poza UE, będą potrzebne opisy towarów, wartości, kody taryfowe i decyzja, kto płaci cło. Zbierz to wszystko przed startem, a nie w połowie zamówienia.

Załóż darmowe konto i sprawdź cenę dla swojej trasy